WN Redactie
Paul Seixas lijkt werkelijk onvermoeibaar. Zaterdag boekte het 20-jarige supertalent nog de grootste overwinning uit zijn prille carrière door de Ronde van Lombardije op indrukwekkende wijze te winnen. Lang genieten of met de benen omhoog liggen zat er echter niet in. Amper een halve dag later stond de Fransman alweer aan de start van de iconische Roc d’Azur. Op de mountainbike reed Seixas zondagmorgen naar de 64e plaats. Het contrast kon nauwelijks groter zijn.
Zaterdagmiddag soleerde Seixas na een verwoestende aanval op de Civiglio naar de overwinning in Como. Daarmee veroverde hij zijn eerste Monument en schreef hij op amper twintigjarige leeftijd opnieuw wielergeschiedenis.
Na de podiumceremonie wachtte echter geen uitgebreid overwinningsfeest. Seixas moest alweer richting Frankrijk. Zondagmorgen om 8.15 uur stond hij namelijk aan de start in Fréjus.
55 kilometer en bijna 1.300 hoogtemeters
Daar verruilde Seixas zijn wegfiets voor een mountainbike om deel te nemen aan de Roc d’Azur, een van de bekendste MTB-evenementen van Frankrijk. Van een ontspannen herstelritje was bepaald geen sprake.
Het parcours door het Massif des Maures telde 55 kilometer en bijna 1.300 hoogtemeters. Bovendien stond de technische moeilijkheidsgraad van de wedstrijd hoog aangeschreven, met verschillende lastige afdalingen en technische passages.
Seixas verscheen aanvankelijk zelfs vooraan in de wedstrijd. In de openingsfase maakte hij deel uit van de eerste groep. Al snel werd echter duidelijk dat winnen deze keer bepaald niet het doel was.
Tijdens de eerste technische afdaling stapte de Fransman zelfs van zijn fiets om een gedeelte lopend af te werken. Na zijn enorme inspanning in Lombardije wilde hij duidelijk geen enkel onnodig risico nemen.
Samen met Armirail op pad
Ook Bruno Armirail stond aan de start. De Fransman van Visma | Lease a Bike trok een groot deel van de wedstrijd samen op met Seixas.
Waar de echte mountainbikespecialisten vooraan voluit om de overwinning streden, maakte Seixas er vooral een bijzondere afsluiting van zijn seizoen van. Uiteindelijk kwam hij als 64e over de finish, ongeveer dertien minuten nadat de winnaar was binnengekomen.
Jordan Sarrou pakte na een sprint met de Canadees Cole Punchard zijn zesde overwinning in de Roc d’Azur en bevestigde daarmee opnieuw zijn status als een van de grote specialisten van de wedstrijd. Voor Seixas deed zijn klassering er veel minder toe.
Nauwelijks twaalf uur na grootste zege
Zijn aanwezigheid alleen al maakte indruk. Een dag eerder had Seixas nog 239 zware kilometers afgewerkt in de Ronde van Lombardije. Daar reed hij op de Civiglio iedereen uit het wiel en kwam hij uiteindelijk solo aan in Como. Nog geen etmaal later volgden dus alweer 55 kilometers over onverharde paden.
De Roc d’Azur was vooraf al gepland als zijn laatste sportieve afspraak van het seizoen en zelfs zijn historische overwinning in Lombardije bracht hem blijkbaar niet op andere gedachten.
Dat hij in de afdalingen bewust geen gekke dingen deed, was gezien zijn inspanningen van zaterdag niet meer dan logisch. Maar wie had verwacht dat de kersverse winnaar van een Monument zijn fiets zondagmorgen even niet meer kon zien, kent Seixas blijkbaar nog niet goed genoeg.
Eerst zijn concurrenten pijn doen in Lombardije, een paar uur later alweer de mountainbike op. Pas nu lijkt het seizoen van Paul Seixas écht voorbij.
